เงารอหมอที่ห้องพยาบาลเก่า
แนว: โรงพยาบาล / ห้องพยาบาลร้าง / ผีคนไข้
โรงเรียนประถมแห่งหนึ่งมีห้องพยาบาลเล็กๆ อยู่ท้ายอาคารเก่า
ห้องนั้นถูกล็อกไว้ตลอดหลายปี ไม่มีใครใช้
เพราะเมื่อสิบปีก่อน
เคยเกิดเหตุเด็กชายป่วยหนักและเสียชีวิตอยู่ในห้องนั้นขณะรอรถพยาบาลมารับ หลังเหตุการณ์นั้น ครูทุกคนตัดสินใจปิดห้องถาวร แต่มิรา นักเรียน ม.1 ที่เพิ่งย้ายโรงเรียน ยังไม่รู้เรื่องนี้
คืนก่อนสอบปลายภาค
เธออยู่ช่วยอาจารย์จัดโต๊ะจนดึก
แล้วบังเอิญปวดหัวอย่างหนักจนนั่งไม่ไหว ครูเลยบอกให้เธอแวะไปห้องพยาบาลเก่า แม้จะร้างแต่ยังมีเตียงอยู่ มิราเดินไปด้วยหัวที่หนักอึ้ง
ทางเดินเงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมลอดบานหน้าต่าง เมื่อไขประตูห้องออก กลิ่นยาเก่าปนกลิ่นสนิมจาง ๆ ลอยออกมา
ห้องมืดมาก มิราต้องใช้แฟลชมือถือส่องไปมา บนเตียงกลางห้อง เห็นเงาเด็กผู้ชายคนนึงนั่งก้มหน้า ใส่ชุดนักเรียนประถมตัวหลวม ๆ มิราชะงัก “เอ่อ… ห้องนี้ยังมีคนใช้อยู่เหรอ?”
เด็กเงยหน้าช้า ๆ สีหน้าไม่ได้หลอน… แต่ดูซีด เศร้า และอ่อนแรง เขาพูดเบามาก ว่า“พี่ช่วยผมที… ผมเจ็บท้อง…
ครูบอกให้รอหมอมารับ”คำว่า รอหมอ ทำมิราขนลุกเธอใช้นิ้วปัดผมเด็กออกเล็กน้อย แล้วต้องชะงัก หน้าผากของเด็กนั้น เย็นจัดเหมือนน้ำแข็ง
“เดี๋ยวนะ… นี่มัน—”เด็กพูดขึ้นทันที เสียงสั่นเหมือนกลัวถูกทิ้ง“อย่าไปนะครับ… ผมรอหมอนานแล้ว… หนาว… ปวด…
”แสงแฟลชสะท้อนผนังด้านหลัง มิราเห็น เงาของเขาไม่ตกลงพื้นมีแต่เงาของเธอเพียงคนเดียว หัวใจเธอเต้นแรง เธอกระซิบถาม“เมื่อไหร่ที่ครูบอกให้รอ?”
เด็กยิ้มจาง ๆ “ก็ตอน… ผมหลับไปครั้งสุดท้าย…”ทันใดนั้น ลมเย็นวูบผ่านหลัง เตียงสั่นเบา ๆ เงาของเด็กขยายยาวบนผนังราวกับกำลังร้องไห้
“ผมกลัวความมืด… พี่อยู่เป็นเพื่อนได้ไหม…”มิรารวบรวมความกล้ากล่าวเบา ๆ“เดี๋ยวพี่จะช่วยนะ เดี๋ยวพี่ทำบุญให้”
เงาของเด็กค่อย ๆ หายไป เหลือเพียงผ้าห่มเก่า ๆ บนเตียงที่ยุบลงเหมือนมีคนเพิ่งลุกออกไป คืนนั้น เธอนอนไม่หลับเลย แต่ไม่ได้กลัว… มีแต่ความสงสาร
วันรุ่งขึ้น
เธอเล่าให้ครูฟัง ครูหน้าเสีย ก่อนบอกเรื่องในอดีตทั้งหมด
เด็กผู้ชายคนนั้นเสียชีวิตเพราะรถพยาบาลมาช้า
และถูกลืมในห้องพยาบาลที่มืดสนิท
หลังจากนั้นหลายคนเห็นเงาเด็กนั่งรออยู่เป็นปี ๆ มิรานำขนม นม และตุ๊กตามาวางตรงหน้าห้อง พร้อมตั้งจิตให้บุญกุศลส่งถึงเขา
คืนนั้น เธอฝันเห็นเด็กคนเดิม เขายิ้มสดใสกว่าเดิมมาก“ขอบคุณครับพี่… ผมไม่ต้องรอแล้วนะ”แล้วเขาก็หายไป พร้อมเสียงประตูห้องพยาบาลที่ลั่นเบา ๆ เหมือนถูกปิดตลอดกาล
สรุปเรื่อง
เด็กคนไข้เสียชีวิตในห้องพยาบาลเก่าที่ยังปิดตาย จิตยังวนเวียนรอหมอที่ไม่มีวันมา จนผู้หญิงคนหนึ่งช่วยทำบุญส่งให้เขาหลุดพ้นจากความมืดเดียวดาย
คติสอนใจ
ความเมตตาเพียงเล็กน้อย อาจเป็นแสงสุดท้ายที่ช่วยปลดปล่อยใครบางคนจากความทุกข์ ที่เขาติดอยู่มานานแสนนาน
***จบบริบูรณ์***



.png)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น