วันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

เงารอหมอที่ห้องพยาบาลเก่า

 


เงารอหมอที่ห้องพยาบาลเก่า

แนว: โรงพยาบาล / ห้องพยาบาลร้าง / ผีคนไข้

โรงเรียนประถมแห่งหนึ่งมีห้องพยาบาลเล็กๆ อยู่ท้ายอาคารเก่า
ห้องนั้นถูกล็อกไว้ตลอดหลายปี ไม่มีใครใช้
เพราะเมื่อสิบปีก่อน

เคยเกิดเหตุเด็กชายป่วยหนักและเสียชีวิตอยู่ในห้องนั้นขณะรอรถพยาบาลมารับ หลังเหตุการณ์นั้น ครูทุกคนตัดสินใจปิดห้องถาวร แต่มิรา นักเรียน ม.1 ที่เพิ่งย้ายโรงเรียน ยังไม่รู้เรื่องนี้

คืนก่อนสอบปลายภาค

เธออยู่ช่วยอาจารย์จัดโต๊ะจนดึก

แล้วบังเอิญปวดหัวอย่างหนักจนนั่งไม่ไหว ครูเลยบอกให้เธอแวะไปห้องพยาบาลเก่า แม้จะร้างแต่ยังมีเตียงอยู่ มิราเดินไปด้วยหัวที่หนักอึ้ง

ทางเดินเงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมลอดบานหน้าต่าง เมื่อไขประตูห้องออก กลิ่นยาเก่าปนกลิ่นสนิมจาง ๆ ลอยออกมา

ห้องมืดมาก มิราต้องใช้แฟลชมือถือส่องไปมา บนเตียงกลางห้อง เห็นเงาเด็กผู้ชายคนนึงนั่งก้มหน้า ใส่ชุดนักเรียนประถมตัวหลวม ๆ มิราชะงัก เอ่อ… ห้องนี้ยังมีคนใช้อยู่เหรอ?

เด็กเงยหน้าช้า ๆ สีหน้าไม่ได้หลอน… แต่ดูซีด เศร้า และอ่อนแรง เขาพูดเบามาก ว่าพี่ช่วยผมที… ผมเจ็บท้อง… 

ครูบอกให้รอหมอมารับคำว่า รอหมอ ทำมิราขนลุกเธอใช้นิ้วปัดผมเด็กออกเล็กน้อย แล้วต้องชะงัก หน้าผากของเด็กนั้น เย็นจัดเหมือนน้ำแข็ง

“เดี๋ยวนะ… นี่มัน—”เด็กพูดขึ้นทันที เสียงสั่นเหมือนกลัวถูกทิ้งอย่าไปนะครับ… ผมรอหมอนานแล้ว… หนาว… ปวด

แสงแฟลชสะท้อนผนังด้านหลัง มิราเห็น เงาของเขาไม่ตกลงพื้นมีแต่เงาของเธอเพียงคนเดียว หัวใจเธอเต้นแรง เธอกระซิบถามเมื่อไหร่ที่ครูบอกให้รอ?”

เด็กยิ้มจาง ๆ “ก็ตอน… ผมหลับไปครั้งสุดท้าย…”ทันใดนั้น ลมเย็นวูบผ่านหลัง เตียงสั่นเบา ๆ เงาของเด็กขยายยาวบนผนังราวกับกำลังร้องไห้

ผมกลัวความมืด… พี่อยู่เป็นเพื่อนได้ไหม…”มิรารวบรวมความกล้ากล่าวเบา ๆ“เดี๋ยวพี่จะช่วยนะ เดี๋ยวพี่ทำบุญให้”

เงาของเด็กค่อย ๆ หายไป เหลือเพียงผ้าห่มเก่า ๆ บนเตียงที่ยุบลงเหมือนมีคนเพิ่งลุกออกไป คืนนั้น เธอนอนไม่หลับเลย แต่ไม่ได้กลัว… มีแต่ความสงสาร

วันรุ่งขึ้น

เธอเล่าให้ครูฟัง ครูหน้าเสีย ก่อนบอกเรื่องในอดีตทั้งหมด
เด็กผู้ชายคนนั้นเสียชีวิตเพราะรถพยาบาลมาช้า

และถูกลืมในห้องพยาบาลที่มืดสนิท
หลังจากนั้นหลายคนเห็นเงาเด็กนั่งรออยู่เป็นปี ๆ 
มิรานำขนม นม และตุ๊กตามาวางตรงหน้าห้อง พร้อมตั้งจิตให้บุญกุศลส่งถึงเขา

คืนนั้น เธอฝันเห็นเด็กคนเดิม เขายิ้มสดใสกว่าเดิมมาก“ขอบคุณครับพี่… ผมไม่ต้องรอแล้วนะ”แล้วเขาก็หายไป พร้อมเสียงประตูห้องพยาบาลที่ลั่นเบา ๆ เหมือนถูกปิดตลอดกาล

สรุปเรื่อง

เด็กคนไข้เสียชีวิตในห้องพยาบาลเก่าที่ยังปิดตาย จิตยังวนเวียนรอหมอที่ไม่มีวันมา จนผู้หญิงคนหนึ่งช่วยทำบุญส่งให้เขาหลุดพ้นจากความมืดเดียวดาย

คติสอนใจ

ความเมตตาเพียงเล็กน้อย อาจเป็นแสงสุดท้ายที่ช่วยปลดปล่อยใครบางคนจากความทุกข์ ที่เขาติดอยู่มานานแสนนาน

***จบบริบูรณ์***

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

คำสัญญาในคืนลมหนาว - โรแมนซ์ดราม่า

   คำสัญญาในคืนลมหนาว  -   โรแมนซ์ดราม่า “คำสัญญาในคืนลมหนาว”  เป็นนิยายโรแมนซ์ดราม่าอบอุ่น เรื่องราวของรักแรกที่ห่างหาย ความคิดถึงที่ไม่เคย...

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม