เสียงกล่อมลูกในค่ำฝนตก

แนว: ผีตายทั้งกลม

คืนฝนตกหนัก ถนนลูกรังในหมู่บ้านเล็กๆ เงียบกริบ มีเพียงเสียงลมพัดลอดใบไม้ดังระงม “วู้ว...”
ทศ หนุ่มวัยยี่สิบปลายๆ เพิ่งกลับจากตัวอำเภอเพราะไปทำงานก่อสร้าง กลับดึกกว่าปกติ เขาเร่งรถมอเตอร์ไซค์ฝ่าสายฝนที่เทลงมาราวกับฟ้าต้องการล้างโลก

เมื่อถึงทางโค้งใกล้ป่าละเมาะ เขาได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเพลงกล่อมลูกแผ่วๆ

“นอนนะลูกนอน… แม่จะพาเจ้าไป…”

ทศขนลุกวาบ
กลางดึกแบบนี้ ใครจะมายืนกล่อมลูกกลางป่า?

เขาเห็นเงาผู้หญิงยืนก้มหน้ามืดสนิท อุ้มเด็กแดงอยู่ในอ้อมแขน เสื้อคลุมเปียกแนบเนื้อเหมือนผ่านฝนมานาน ทศรีบเบรกกะทันหัน

“พี่ครับ! มายืนแบบนี้อันตรายนะ!” เขาตะโกน เงานั้นเงยหน้าช้าๆ ผมยาวเปียกแนบแก้ม

ตา... ไม่มีดวงตา มีแต่โพรงลึกมืดสนิทไหลน้ำสีขุ่นออกมา เด็กในอ้อมแขน...

ไม่ได้ขยับแม้แต่น้อย เสียงผู้หญิงกระซิบ“ช่วยฉัน… หาลูกฉันที…”

ทศตัวสั่น เขาตั้งสติ “เอ่อ… ลูกพี่อยู่ไหนครับ”หญิงคนนั้นชี้ไปยังพงหญ้าข้างถนน

ทศจำใจเดินไป ใจเต้นแรงเหมือนจะทะลุอก เขากวาดมองด้วยไฟฉายแล้วก็เจอ…

ซากมอเตอร์ไซค์พลิกคว่ำ เสื้อผ้าฉีกขาด
และ ร่างหญิงท้องแก่ ที่เสียชีวิตแล้ว เลือดแห้งติดพื้นดิน

เงาที่อยู่ด้านหลังเขาเปล่งเสียงแหลมสูง…“เอาลูกฉันคืนมา——!!”

สายลมฟาดต้นไม้ดังครืน ไฟฉายดับสนิท
เงามืดโอบล้อมราวกำลังคว้าเขาไปข้างหลัง

ทศวิ่งกระเจิง ขึ้นรถแล้วเร่งเครื่องหนีสุดชีวิต
เสียงร้องเพลงกล่อมลูกยังตามมาตลอดทางจนถึงบ้าน

เช้าวันรุ่งขึ้น ทศพาชาวบ้านไปดูที่เกิดเหตุ พบว่าหญิงท้องแก่ประสบอุบัติเหตุจริงเมื่อคืน และ “เด็กในท้อง” ยังไม่ได้คลอดออกมา ชาวบ้านช่วยนำร่างไปทำพิธีตามความเชื่อ ทศยืนไกลๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้

คืนนั้น…ที่หน้าบ้านของเขามีเสียงผู้หญิงกระซิบเบาๆ“ขอบใจนะ…”

แล้วทุกอย่างก็เงียบหายไป

สรุปเรื่อง

ดวงวิญญาณหญิงตายทั้งกลมวนเวียนเพราะตายกะทันหันและยังห่วงลูก แต่เมื่อได้รับการช่วยเหลือ เธอจึงได้จากไปอย่างสงบ

คติสอนใจ

อย่าทำเป็นไม่เห็นความเดือดร้อนของผู้อื่น แม้สิ่งที่เห็นจะน่ากลัวหรือน่าสงสัยก็ตาม บางครั้งสิ่งที่ต้องการอาจมีเพียง “ความช่วยเหลือ”

***จบบริบูรณ์***